Polsko - słowacki miks czyli Niedzica i Czerwony Klasztor

Lubię pobyty w polskich przygranicznych miejscowościach ze względu na możliwość szybkiego wypadu do 'tego drugiego kraju', nawet gdy wcześniej takowego się nie planuje ;) Tak było i wtedy, gdy postanowiłam nagrodzić się za zdaną sesję i wyjechać w góry :) Początkowo mieliśmy chodzić po szlakach, wstąpić na zamki: niedzicki i czorsztyński, a ostatecznie wybraliśmy się również na Słowację do Czerwonego Klasztoru. A oto wrażenia :)

Niedzica 23.06.2012 - 25.06.2012

Słowem małego wstępu chciałabym zaznaczyć, że Niedzica jest bardzo wdzięczną miejscowością, jeśli chodzi o pobyt na jeden dzień i szybkie zwiedzanie. Niestety (poza sezonem) nie możemy liczyć na inne atrakcje, umilające dłuższy pobyt, bo życie miasta wieczorem zamiera... Z tego względu byliśmy zmuszeni do spędzania czasu w pensjonacie... Tutaj minusik, a jaki plusik za co? 

Na pewno za zamek, a nawet dwa. Niedzicę polecam z czystym sumieniem, zamek zachował się w dobrym stanie, więc jeśli tylko mamy ochotę, możemy wykupić bilet wstępu i zwiedzać jego komnaty. Nie jestem pewna czy ekspozycja zachwyca, ale na pewno nie rozczarowuje - to bym zapamiętała ;) Dodatkowym "atutem" zamku jest duch księżniczki Brunhildy, który straszy na jego terenie. Księżniczka zmarła śmiercią dość tragiczną, wypadając przez okno podczas małżeńskiej kłótni wprost do zamkowej studni. Smuteczek :( Do dziś pamiętam jedną z wycieczek do Niedzicy w dzieciństwie, kiedy moja mama strasznym, zawodzącym głosem podrabiała męża Brunhildy wołając: "Przebacz mi Bruuuunhildooo..." Tak, przyznaję się, troszkę się wtedy bałam :P

Drugi z zamków - w Czorsztynie - zachował się w gorszym stanie, pozostały po nim jedynie ruiny. Jednak coś zachęciło mnie, żeby się do niego wybrać. Co? Sposób podróży :D Z Niedzicy do Czorsztyna kursują stateczki wycieczkowe, które za dość niską cenę zabiorą nas z jednego brzegu na drugi :) Rejs jest krótki, ale radochy daje co niemiara ;)

Na pierwszym planie statek, który zabierze nas w niezapomnianą ;) podróż od czorsztyńskiego zamku (w tle)

Zamki, zamkami ale naszym głównym celem podczas tej wycieczki było zdobywanie szczytów i cieszenie się naturą ;) Udało nam się wyjść na Trzy Korony, a konkretnie na Okrąglicę (982m n.p.m). Byłam z siebie niesamowicie dumna, bo nie jestem zbyt wysportowaną osobą i kosztowało mnie to niemało energii :P Ale udało się! Oczywiście, że było warto dla przyrody, dobrego zmęczenia, ale przede wszystkim dla widoków :) Tadaaam :)

Wyjście na Okrąglicę jest płatne (okło 5zł) i wiążę się ze wspinaczką po metalowej konstrukcji. Szczyt jest zbyt wąski by mógł obejść się bez takiego wspomagania. Szczerze mówiąc nie wiedziałam, że sytuacja wygląda jak wygląda i byłam trochę przerażona wyglądem tego metalowego czegoś :P Przeżyłam, nic się nie zawaliło więc chyba jest względnie bezpiecznie ;)

Byliśmy tak blisko Słowacji, że żal byłoby do niej nie zaglądnąć :) Wybór padł na Czerwony Klasztor, który zawdzięcza nazwę swoim czerwonym ścianom. Za symboliczną opłatę 1 euro możemy pochodzić po dziedzińcu klasztoru, wejść do kaplicy i poczytać o historii miejsca. Ze względu na brak obsługi w innym miejscu niż kasa, przechadzać można się bardzo swobodnie :)

Widok na Klasztor ze szczytu Okrąglicy

Klasztor wydaje się być na  codzień dość spokojnym miejscem, ale my nie mogliśmy się o tym przekonać :P Trafiliśmy na Międzynarodowy Marsz Dobrego Humoru, którego ideą jest picie piwa i dobra, głośna zabawa :P Na uczestników wydarzenia czeka 9 przystanków, na których muszą skosztować powyższego trunku ;) Możecie się domyślać, jak wyglądały okolice ostatniego etapu czyli właśnie Czerwonego Klasztoru. Ludzie radośnie zataczali się po ulicy, śpiewali i wiadomo - dobrze się bawili. Mojemu chłopakowi pomysł wędrownego picia spodobał się tak bardzo, że chciałby wziąć udział w kolejnej edycji Marszu :P 

Ktoś jeszcze ma ochotę na radosne upojenie w klasztornej okolicy? :P

Praga w zdjęciach - część 2

Dalej, dalej! Nie obijam się tylko zamieszczam kolejne zdjęcia miejsc, które odwiedziłam w Pradze :)

Zaczęłam od tego co oczywiste: rynku, jego okolic i Mostu Karola. Teraz wybierzemy się za most - na Hradczany czyli do królewskiej dzielnicy miasta :) Kompleks zamkowy skrywa w sobie wiele tajemnic. Mi w pamięci najbardziej utkwiła Katedra św. Wita, Stary Pałac i Złota Uliczka :) Oczywiście zwiedzić można więcej, ekspozycji jest tu co nie miara - za odpowiednie pieniądze zobaczymy odpowiednio więcej :) Z tego co pamiętam, my wybraliśmy podstawową wersję zwiedzania, w której mieścił się wstęp do Katedry, Starego Pałacu, Bazyliki św. Jerzego i na Złotą Uliczkę. Poszczególne place swobodnie można zwiedzać za darmo, jedynie przy wejściu na Złotą Uliczkę należy okazać bilet wstępu.

Pierwsze spojrzenie na Zamek - jest dobrze :)

Trzeci dziedziniec Pałacowy, a na nim Katedra św. Wita i Stary Pałac w którym mieści się Sala Władysławowska

Katedra w całej okazałości, bo z pewnej odległości ;)

Bardzo zależało mi żeby zobaczyć Złotą Uliczkę, głównie dlatego zdecydowaliśmy się w ogóle kupić bilety wstępu. Bez nich i tak można sporo zobaczyć z zewnątrz... Ale wracając do uliczki - miejsce jest naprawdę słodkie :) Małe, kolorowe domki aż się proszą, żeby do nich wejść. Gdyby nie ścisk, oglądałoby się je jeszcze lepiej :P Dla porządku (chyba) powszechnie znana ciekawostka: uliczka wzięła swoją nazwę od legendarnych alchemików, którzy ją zamieszkiwali. Ponoć potrafili przemieniać tanie metale w złoto :) 

Słodkie, małe domki na wąskiej Złotej Uliczce

To na pewno w tym pomieszczeniu mieszkał jakiś genialny alchemik ;)

Kolejny plus wzgórza - możemy z niego zobaczyć całą Pragę jak na dłoni :) Szkoda tylko, że widoczność nie była troszkę lepsza.

Wracamy na drugą stronę Wełtawy, by jeszcze na chwilkę zajrzeć do żydowskiej dzielnicy - Jozefova. Od XIII do XVIII wieku Jozefov był ciasno zamieszkany przez społeczność żydowską, która nie była pożądana w innych rejonach miasta. Dopiero w połowie XIX wieku, dzielnica zaczęła pustoszeć, gdy Żydzi dostali możliwość osiedlania się poza jej murem. Dziś dalej możemy podziwiać pozostałości kultury żydowskiej w tej części miasta. 

Niestety, Jozefov nie otrzymał od nas tyle czasu na ile zasługuje, przelecieliśmy przez niego zdecydowanie zbyt szybko... Przy kolejnej wycieczce chcę spędzić tu zdecydowanie więcej czasu :)

Mój symbol Jozefova - Sala Obrzędowa

<3 dla tego budynku za śliczne, złote wykończenia :)

Na koniec mała wskazówka dla poszukiwaczy noclegów w Pradze :) Jeśli chcecie przespać się tanio, dość blisko centrum, a w okolicy mieć sporo barów i restauracji, to polecam Żiżkov :) Ta dzielnica gwarantuje poznanie zwykłej, codziennej atmosfery miasta :) W knajpach nie ma turystów, są za to mieszkańcy Pragi i ceny dostosowane właśnie do nich ;) Powiem jedno: jeśli uda mi się wybrać się do Pragi raz jeszcze, na pewno znów zatrzymam się właśnie w tej okolicy. 

Symbol Żiżkova - wieża telewizyjna

Praga w zdjęciach - część 1

To było taaak dawno temu (naprawdę wydaje się jakby to było całe wieki temu, w zupełnie innej epoce), że nie pokuszę się o wypasioną relację z wyjazdu do Pragi. Przedstawię ją w sposób uproszczony, w zdjęciach. Ale za to najładniej jak potrafię...

Praga 21-23.10.2011

Zwiedzanie miasta można zacząć od rynku. Ot tak, tradycyjnie ;) Plac ma aż 9 tysięcy metrów kwadratowych i szczerze mówiąc początkowo miałam problem, żeby ogarnąć gdzie, co i jak. A ogarnąć warto, bo oto co czeka nas na miejscu:

Kościół św. Mikołaja z towarzyszącym mu pomnikiem Jana Husa

Moja ulubiona budowla na Starym Rynku czyli Kościół Najświętszej Marii Panny pod Tynem

Ratusz miejski wraz ze słynnym astronomicznym zegarem Orloj - złotym cudeńkiem skonstruowanym w 1410r.

I oczywiście wiele innych, pięknych kamieniczek :)

Wiadomo, że sam rynek to zdecydowanie za mało, by nacieszyć się miastem. Chce się więcej :) Plątanie się po uliczkach i zaglądanie, gdzie tylko się da - wskazane.

Kto chętny na zwiedzanie miasta w wypasionym autku?

Rynek od tyłu też może się podobać. Jedno jest pewne - dużo tu spokojniej...

Pif - paf!

Chłód nam nie straszny, gdy można się schronić  w piwiarniach z takim fajnym wystrojem :)

Wiadomo, że Praga to punkt docelowy dla turystów przez okrągły rok. Nie wydaje mi się, żeby to miasto kiedykolwiek się wyciszało ;) I chociaż już na rynku można zgubić się w tłumie to i tak największy chaos panuje na Moście Karola. Naprawdę można zwariować, będąc nieustannie popychanym i poniewieranym przez innych turystów ;) Najpierw chciałam jak najszybciej zobaczyć most, a potem chciałam jak najszybciej z niego zejść... Ale mimo wszystkich niedogodności, czy można ominąć ten punkt na mapie miasta?

Taką uliczką dojdziemy do Mostu, by za chwilę...

...zgubić się w tłumie ;)

Żeby zobaczyć Most Karola w całej okazałości, lepiej z niego zejść i poobserwować go spokojnie z boku. My tak zrobiliśmy i w ten sposób powstało moje ulubione zdjęcie z całego wyjazdu :)

Lubię to!

Jeszcze troszkę praskiej nocy. Nie poznamy przecież miasta, jeśli nie spróbujemy jego nocnego życia ;)

Rynek jest zaludniony w każdej chwili, nawet wieczorem pełno na nim turystów

A tak w ciemnościach prezentuje się Brama Prochowa w której niegdyś znajdował się magazyn amunicji

Zabytków w Pradze nie brakuje :) Kolejne zakątki miasta, te umiejscowione lekko poza starówką (ale na pewno nie mniej ważne!) już niedługo... 

Bardejów i jego cuda

Niedaleko granicy z Polską, na spokojnej słowackiej ziemi leży równie spokojny Bardejów :) Miasto jest niewielkie, ale może pochwalić się ślicznym rynkiem, który doceniło nawet UNESCO, wpisując go na swoją listę zabytków.

Ja odwiedziłam to miasteczko 2 razy. Za pierwszym ze zorganizowaną wycieczką, za drugim przejazdem w drodze do Rumunii. Zdjęcia pochodzą z drugiego wyjazdu, wspomnienia zaś z pierwszego ;) Wtedy bowiem zobaczyłam troszkę więcej. Udało mi się zwiedzić położony na rynku kościół św. Idziego oraz muzeum ikon. Nie pamiętam, żebym zaglądała do muzeum miejskiego znajdującego się w ratuszu, więc nie wiem, co może zaoferować ;) Jedno wiem na pewno: do Bardejowa warto przyjechać nie dla muzeów, nie dla ikon, ale właśnie dla pięknego rynku i otaczających go kamienic. Leniwie siadamy na ławeczce, patrzymy na stare mury budynków i więcej do szczęścia nam nie potrzeba. No, może jeszcze ewentualnie coś pysznego do spałaszowania ;) 

Jeśli chcemy zaznać trochę więcej relaksu to możemy wybrać się do Bardejowskich Kupeli – uzdrowiska położonego poza miastem, słynącego z leczniczych wód. To taka słowacka wersja Krynicy Górskiej ;) Miejsce doceniła ponoć nawet sama cesarzowa Sissi :) Kupele jednak najlepsze chwile mają już za sobą i powoli niszczeją... Chociaż trzeba przyznać, że mimo upływu lat hotel Astoria dalej zachwyca swoją stylówką ;) Ciekawe jak wyglądają jego wnętrza i pokoje. Chciałoby się do nich zajrzeć, bo mogą być naprawdę oryginalne... 

Niestety nie posiadam żadnych zdjęć z samego uzdrowiska... Już się usprawiedliwiam: kilka lat temu nie byłam aż tak zakręcona na punkcie podróży ani tym bardziej uwieczniania ich na zdjęciach. I tak to już wyszło, że kilka szybkich ujęć powstało tylko podczas drugiego wyjazdu ;)

A tak swoją drogą: czy Wy też zauważyliście, że słowackie miasta są zazwyczaj totalnie opustoszałe? Gdzie są ci wszyscy mieszkańcy? :D

Jesień w Ojcowie :)

Taka jesień nie zdarzyła się chyba od lat :) Jest pięknie! Nie ma co tracić czasu w domu, trzeba korzystać z pogody i spędzać czas na świeżym powietrzu :) Można na przykład w Ojcowie, w Parku Narodowym. Jest pomarańczowo, jest złoto, jest kolorowo. Na głównych ścieżkach jest też niestety dość tłoczno, ale przy takiej pogodzie to chyba do przewidzenia ;)

Na relaks nie mieliśmy zbyt dużo czasu, ale nawet chwilka poza miastem to cenna chwilka, żal z niej nie skorzystać ;) Nasz (w gruncie rzeczy bezcelowy) spacer rozpoczęliśmy od wyjścia na wzgórze zamkowe. Bilet wstępu kosztuje tu 3 złote, dla widoków warto zapłacić :) Poza tym nie ma tu wiele do zobaczenia: wchodzimy do wieży, widzimy 2 obrazki, schodzimy z wieży i tyle ;)

I tak sobie spacerowaliśmy, chłonęliśmy kolory, podsłuchaliśmy legendy o zakonnicach zaklętych w skały, aż dotarliśmy do Bramy Krakowskiej. Takiej oto, przysłoniętej drzewami, spokojnie wysłuchującej przekleństw panów dorożkarzy stacjonujących nieopodal ;)

Powiem szczerze, że nie nastawiałam się na wpis z Ojcowa czy obejrzenie wszystkich tutejszych ważnych miejsc, a po prostu na prosty relaks :)... Widoki jednak były tak ładne, że szkoda byłoby ich tutaj nie zamieścić :) Po prostu, dla potwierdzenia, że Polska jesień nie zawsze musi być brzydka :) Aktualnie jest ładniejsza niż ta która "czasami" bywa we Włoszech ;)