Włochy - 3-8.10.2013 - Podsumowanie kosztów i ostatnie dopiski

Nastał ten czas i po wszystkich relacjach mogę w końcu pochwalić się jak oszczędna byłam na wyjeździe ;) No ale sami oceńcie :P

Koszty podróży (małych i dużych;)):

- bilety lotnicze Ryanair w obie strony - 144zł. Ale można dostać jeszcze tańsze bilety!

- bilety na pociąg regionalny (najtańszy) z Bolonii do Rimini i z powrotem - 18,60 euro = 79zł. W tej cenie przy internetowych zakupach z wyprzedzeniem można dostać też bilety na Frecciabianca - pociąg pospieszny. Jednak na takiej krótkiej trasie jaką jest Bolonia - Rimini różnice w czasie przejazdu nie są duże i wynoszą około 20 minut, więc zdecydowaliśmy się na zakup biletów dopiero w ostatniej chwili, w automacie na dworcu. 

- bilety miejskie z lotniska do centrum Bolonii i z powrotem - 2,60 euro = 11zł. O tym jak tanio dostać się do miasta pisałam tu.

- bilety miejskie w Rimini - 1.2 euro x 4 = 4,80 euro = 20zł. Gdyby nie deszcz pewnie nie zdecydowalibyśmy się na korzystanie z autobusów, ale wiadomo, pogoda nas nie rozpieszczała...

- bilety do San Marino i z powrotem - 9 euro = 38zł

Koszty przejazdów w sumie = 292zł

Koszty noclegów:

- 1 noc w Hotelu Donatello w Bolonii - 25 euro za osobę = 106zł. 

Tak jak wspominałam, hotel znajduje się w centrum miasta i normalnie pobyt wychodzi tu dużo drożej. Korzystna cena wynikała z pomyłki obsługi przy wprowadzaniu stawek w jednym z serwisów. Co prawda hotel nie chciał się tak łatwo poddać i przyznać nam pokoju w niższej cenie, ale kilka maili sprawiło, że doszliśmy do porozumienia ;) Hotel godny polecenia w 100% jeśli chodzi o lokalizację, gorzej jest z wyciszeniem pokojów... Dawno tak źle nie spałam :(

- 4 noce w Hotelu Club Hotel St. Gregory Park - 52 euro za osobę = 220zł. 

Mimo, że hotel prezentuje się jako 4*, można dostać w nim także 3* pokoje znajdujące się w starszej części obiektu, co znacznie obniża koszty pobytu. Na plus - śniadania na mega (!!!) wypasie, pomocna obsługa, dbanie o czystość pokojów, bliskość do morza a zarazem historycznego centrum. Na minus - praktyczny brak wyciszenia pokojów - znów :( i malutka łazienka... 

Koszty noclegów w sumie = 326zł

Koszty podatków miejskich:

- w Bolonii - 1 euro za 1 noc (cena podatku jest tu zależna od ceny pokoju)

- w Rimini - 10 euro za 4 noce (cena zależy od ilości gwiazdek, które posiada hotel - na nasze nieszczęście ;))

W sumie = 46zł

Koszty jedzenia:

- w restauracjach = 18 euro = 76zł. 

Tutaj koszty obniżyły dwie rzeczy:) Po pierwsze wypasione śniadania, które pozostawały w brzuszku długi czas ;) Po drugie to, że pizze zamawialiśmy w małych lokalach nastawionych głównie na dowóz. W związku z tym nie płaciliśmy dodatkowego 'coperto', które wynosi około 1-2,5 euro za osobę (oczywiście wysokość 'coperto' ustala restauracja). 

- pozostałe zakupy spożywcze zrobione w supermarketach - 11 euro = 46zł. 

W sumie = 122zł

Przykładowe ceny produktów:

- 0,5 litra Coca-Coli = 0,60 euro

- chipsy = 0,50 euro

- makaron = 0,60 euro

- woda mineralna = 0,20 euro

- czekolada = 1 euro

- małe drożdzówki = 1 euro

- gałka lodów = 1-2 euro

- kawałek pizzy = 1,2-1,8 euro

- cała pizza z salami = 5,5 euro

- cappuccino = 1,5 euro + 'servizio' = 1 euro za osobę

Koszty ubezpieczenia podróżnego = 13zł

Suma kosztów za cały wyjazd = 799zł :) 

I jak? :)

Ja jestem bardzo zadowolona, bo zmieściłam się w swoim zakładanym budżecie. A stało się tak pomimo korzystania z autobusów w Rimini i zakupu kilku produktów, które przywiozłam ze sobą do Polski :)  Chociaż  i tak najbardziej chciałabym dostać takie cuda motoryzacji:)

Po tej podróży jedno wiem na pewno: chciałabym jeszcze raz odwiedzić Włochy, ale już tylko te Południowe :) Niepewność pogody w Północnych nie jest na moje nerwy ;)

Włochy - 3-8.10.2013 - Jedzenie!

Obiecałam, że tą podróż podsumuję finansowo i w kolejnym wpisie zrobię to z przyjemnością, ale najpierw coś co bardzo chcę tu umieścić :) Jedzenie! Kocham jeść, dlatego chciałabym pokazać to co znajdowało się podczas pobytu we Włoszech w moim brzuszku :) 

Od czego innego by zacząć, jeśli nie od pizzy? No przecież to obowiązkowa włoska pozycja, a przy okazji podstawa naszej diety podczas wyjazdu :) Oczywiście w Polsce jem tyle pizzy, co nie miara, ale rzadko trafiam na taką jaka tam była oferowana na każdym kroku: cienką i soczystą :) Mniam, uwielbiam ciągnący się ser i dużo sosu :) Oczywiście do takiej pizzy nikt we Włoszech nie zaproponuje nam ketchupu ;) Bo i po co? Tego smaku nie trzeba niczym wspomagać :) 

Pizze które wybieraliśmy były dość proste, a zatem tanie; kosztowały w okolicach 5 euro. W jednej z pizzerii po pogawędce z obsługą, dostaliśmy nawet rabat - 20 eurocentów :D Niby to nic, ale jako miły gest liczy się w 100% :)

Pizza zjedzona na schodach na rimińskim placu :) Zdecydowanie najlepszy posiłek wyjazdu!

Od pizzy niedaleko do foccacii - w naszym przypadku chrupkiego ciasta (ale jego tekstura zależy od regionu Włoch) podawanego na różne sposoby. My wybraliśmy na spróbowanie podstawową wersję: z ziołami, solą i oliwą :) Dobry dopychacz, gdy brakuje nam czegoś w brzuszku a nie chcemy przepłacać. Koszt takiego pełnego koszyczka to jakieś 2 euro ;)

Uwielbiam kawę o każdej porze dnia i naprawdę mogę pić jej ogromne ilości :) Dobrze było zacząć dzień z pysznym ciastem i cappuccino ;) I gdyby nie to dziwne 'servizio', którego koszt wynosi prawie tyle co kawa na pewno częściej bywalibyśmy w klimatycznych knajpach...

Włócząc się po uliczkach miast, często sprawdzałam, jakie są ceny makaronów w przeróżnych knajpach. Niestety pozostawały poza moim zasięgiem - 8 euro za najprostszy makaron z pomidorami to trochę za dużo :( Nie chciałam jednak wyjeżdżać z Włoch ze świadomością, że nie skosztowałam pasty, więc... Kupiłam gotowe ravioli oraz tortellini i przyrządziłam je po powrocie do Polski :D Opakowanie każdego kosztowało lekko ponad 1 euro, co było dużą oszczędnością w porównaniu do posiłku w restauracji ;) Może taki makaron nie był kulinarnym mistrzostwem, ale moje kubki smakowe nie narzekały ;)

Z podróży przywiozłam też kilka 'lokalniejszych' produktów :) Takie dotrwały do zdjęcia ;)  

Czekolada - pycha, pycha, pycha!

Kurczę... Aż zrobiłam się głodna na myśl o tych wszystkich pysznościach :D Pora wybrać się do kuchni ;)

Włochy - 3-8.10.2013 - Rimini

Rimini 4-8.10.2013

Dla większości osób Rimini to po prostu bardzo popularny nadmorski kurort. My jednak poznaliśmy to miasto z zupełnie (zupełnie!) innej strony. Wiadomo, że październik nie jest doskonałym miesiącem na plażowanie, dlatego już z założenia chcieliśmy skupić się na starówkowej części Rimini. Co prawda, w planach mieliśmy też piknikowanie na plaży w przyjemnym, jesiennym słońcu, ale tak jak pisałam wcześniej – deszcz uniemożliwił nam spędzanie czasu nad morzem. Szkoda, bo mieliśmy je zaledwie kilkadziesiąt metrów od hotelu. Na plaży zrobiliśmy sobie zatem tylko kilka krótkich spacerków. To centrum miasta stanowiło dla nas główną atrakcję. 

Wydaje się, że większość osób nie wie, co reprezentuje sobą Rimini poza plażą i nadmorskimi knajpami. Przed wyjazdem  czytałam, że przecież nie ma czego tam szukać, jeśli chce się zobaczyć coś więcej poza plażą. Mogę spokojnie obalić ten mit. Owszem, większa część rozrywek miasta znajduje się przy plaży, ale zabytkowa część Rimini też nie zawodzi :) Muszę przyznać, że ze względy na deszcz nie poznałam dobrze całego miasta, ale na pewno zobaczyłam wszystkie najważniejsze miejsca. 

Zwiedzanie można zacząć od głównego placu miasta Piazza Cavour. Najprzyjemniej wspominam czas spędzony tu w jeden bezdeszczowy wieczór, gdy siedząc na schodach zajadaliśmy się świeżą, pachnącą pizzą :) Własnie tak wyobrażałam sobie leniuchowanie i chłonięcie atmosfery miasta, ale przecież nie można mieć wszystkiego ;) Z ciekawostek: w niedzielny poranek na placu organizowany jest targ, na którym wśród ciuchowej tandety można wypatrzeć lokalne pyszności ;)

Idąc od strony placu poprzez Piazza Malatesta dojdziemy do kolejnego zabytku miasta: zamku na którym mieści się ponoć galeria sztuki. Niestety godziny otwarcia totalnie nas zaskoczyły... W niedzielę zamkowe wnętrza są czynne do 12.30, a w poniedziałki muzeum jest oczywiście nieczynne. Dlatego jeśli zwiedzać muzeum to tak na wszelki wypadek porankami - będzie pewniej...

Jeśli będziemy szli wzdłuż miejskiego kanału to nie dość, że obejrzymy wiele fajowych żagłówek, trafimy na pewno na antyczny Most Tyberiusza. 

Schodząc z mostu i idąc Corso d'Augusto dotrzemy prostą drogą do drugiego, moim zdaniem troszkę bardziej malowniczego placu miasta - Piazza Tre Martiri. 

Jeśli pozostaniemy na tej samej trasie to jeszcze chwilka i będziemy pod zabytkowym Łukiem Augusta.

A jeśli skręcimy w uilcę Quattro Novembre dotrzemy do kościoła Malatestów :) 

Oczywiście Rimini to nie tylko główne punkty, który poleca każdy przewodnik, ale też urocze uliczki, którym aż chciało robić się zdjęcia :)

Z tego wyjazdu wyciągnęłam jedną naukę, którą pragnę się podzielić :D Rimini to miasto, które idealnie nadaje się dla osób, które lubią zwiedzać, ale chciałyby także poleniuchować na plaży. Można tu bowiem połączyć aktywność z wypoczynkiem. Jednak kluczowym warunkiem udanego pobytu jest pogoda... Bez niej może być ciężko dopełnić planów o czym przekonaliśmy się na własnej skórze ;)

Włochy - 3-8.10.2013 - Bolonia

Sarkastyczna zagadka tudzież słowo wstępu podkreślające charakter tego wyjazdu: co może robić dziewczyna ze swoim chłopakiem we Włoszech w czasie wakacji? Tum turu rum - suszyć buty!

Spodziewałam się deszczu, kiedy jechałam do Pragi, wiatru gdy miałam odwiedzić Wiedeń, ale nie sądziłam, że deszcz, wiatr i chłód spotkają mnie we Włoszech :( Co prawda prognozy pogody na nasz wyjazd nie były zbyt optymistyczne, ale to co zobaczyłam na miejscu przeszło moje najgorsze podróżowe wyobrażenia... Tylko 2 dni z tego wyjazdu mogę uznać za w miarę pogodne, reszta to przykład mini apokalipsy... Ani razu nie widzieliśmy słońca, a przecież Italia z założenia jest promienna i ciepła! Podczas gdy w Polsce dni były nadzwyczaj ładne jak na tą porę roku, my codziennie oglądaliśmy chmury i mgły :( Bolonię udało się nam zwiedzić w miarę porządnie, bo przynajmniej nie padało. W Rimini ulewny deszcz przeszkadzał nam non-stop... Oczywiście wychodziliśmy, staraliśmy poznać miasto, ale przemoczeni ciągle musieliśmy wracać do hotelu. W każdej wolnej chwili suszyłam nasze mokre rzeczy i przyznam się, że chyba nie będę umiała już bez takiej rozrywki żyć ;) Dla porównania zdjęcia z samolotu - bezchmurne niebo nad (tak podejrzewam) Austrią i baaardzo zachmurzone nad Włochami :(

Ale do rzeczy, cała podróż zaczęła się od Bolonii...

Bolonia 3-4.10.2013

Na miejsce dolecieliśmy bez żadnych komplikacji (ufff!) :) Przed wyjazdem oczywiście trochę poczytaliśmy i uznaliśmy, że z lotniska najtaniej będzie dojechać do miasta zwykłym, miejskim autobusem. Bezpośredni autobus lotnisko - centrum, kosztuje jakieś 6 euro, co w porównaniu z ceną miejskiego biletu -1,3 euro, wydaje się być prawdziwym majątkiem. Miejski autobus odjeżdża z przystanku Birra i dowozi pasażerów aż pod dworzec główny, który znajduje się bardzo blisko historycznego centrum. Do przystanku dość łatwo dojść, dlatego polecam tą opcję każdemu. Jak tam trafić? Wychodzimy z hali lotniska, kierujemy się w prawo i cały czas idziemy tak jak prowadzi nas ulica (niestety bez chodnika) aż do ronda. Przechodzimy pod wiaduktem, idziemy prosto jeszcze kawałek i naszym oczom po prawej stronie powinien ukazać się prosty, czerwony przystanek autobusowy :) Kursy puszczone są jakieś 3-4 razy na godzinę, ale im później tym ich częstotliwość się zmniejsza. Około 21.00 autobus przestaje kursować. Bilet można kupić już na lotnisku, np. w Carrefour Express albo obok przystanku, w pobliskiej Tabaccherii czyli włoskim kiosku oznaczonym literką T. Czas podróży to jakieś 30 minut.

Szczęśliwym trafem nasz hotel był bardzo blisko dworca. Niecałe 10 minut i już byliśmy na miejscu :) Opisując Wam jego lokalizację w przedwyjazdowej notce pomyliłam się. Hotel nie znajdował się 2km od centrum, był po prostu w samym centrum, przy głównej, handlowej ulicy :D Szybko zostawiliśmy bagaże, zabraliśmy mapę i już byliśmy gotowi na podbój miasta ;) Dokładne poznanie zabytków, zostawiliśmy sobie na ranek, wieczorem chcieliśmy po prostu pospacerować, spokojnie ogarniając uliczki. 

Pierwsze słowo jakie nierozerwalnie będzie kojarzyć mi się z Bolonią to arkady. Są wszędzie, a w sumie osiągają długość 39km. Spokojnie można nimi spacerować w deszczu i niespecjalnie się zamoczyć (ech, czemu arkad nie ma w Rimini?). Oczywiście jedne podcienia są ładniejsze, inne trochę brzydsze, ale ich ilość robi niezwykłe wrażenie :)

Bolonia w nocy żyje, tego nie da się ukryć, ale czy łatwo znaleźć w niej otwarty sklep spożywczy? Nie. Co innego na przykład księgarnię czynną do 1 w nocy :P W poszukiwaniu napojów i przekąsek schodziliśmy dużą część centrum i prawie straciliśmy nadzieję, że znajdziemy zwykłego spożywczaka. Na szczęście udało się. Plusem tego szukania był fakt, że chcąc, nie chcąc zobaczyliśmy najważniejsze zabytki miasta. Wszystkie  są zgromadzone blisko siebie, więc od jednego do drugiego bardzo łatwo trafić. Zabłąkaliśmy się nawet w studencką dzielnicę Bolonii w której trwała akurat wielka, plenerowa impreza :) 

Kolejnego dnia, dzięki uprzejmości hotelowej obsługi, mogliśmy zostawić nasze bagaże w hotelu i dalej swobodnie zwiedzać miasto :) Naszą via dell' Indipendenza przy której mieszkaliśmy, doszliśmy prościutko na Piazza Maggiore czyli główny plac miasta.  A tam czekały na nas główne atrakcje miasta, które w świetle dziennym można było oglądać już w całej okazałości :)

Od czego warto zacząć opis placu? Może od przedstawienia fontanny Neptuna. Ponoć miała być skromna, a wyszła pod pewnymi względami dość prowokacyjnie :) Z piersi syrenek (zazwyczaj) tryska woda, a gdy popatrzymy pod odpowiednim kątem, ręka Neptuna zmienia się w coś zupełnie innego ;) Przyglądnijcie się uważnie zdjęciu poniżej  i znajdźcie jeden, znaczący szczegół :)

Będąc na Placu nie można ominąć Palazzo d'Accursio pełniącego rolę miejskiego ratusza. Budynek w większości można zwiedzać bezpłatnie, warto więc pokręcić się po jego wnętrzach :) Moim zdaniem na największą uwagę zasługuje Sala Rossa - Czerwona, nazwana tak od koloru tapety na ścianach, ale do pozostałych oczywiście też warto zajrzeć. Po wykupieniu biletu (3 euro) można wejść do sal w których znajduje się wystawa obrazów.

Kolejnym zabytkiem wartym zobaczenia jest bazylika Świętego Petroniusza - patrona miasta. Kościół jest naprawdę wielki! Warto jednak pamiętać, że nie można wejść do jego wnętrza z bagażem czy plecakiem. A to wszystko przez kościelne freski. Prorok Mahomet został umieszczony na nich wśród ludzi potępionych, co nie spodobało się wyznawcom... Ugrupowania islamskie zagroziły zamachem i proszę - efektem jest nieustanna służba policji przed wejściem.

Co było kolejnym obowiązkowym punktem do zobaczenia na naszej liście? Oczywiście 2 wieże :) Obie krzywe, jedna aż tak, że nie została dokończona. Na wyższą można wejść, by rozkoszować się widokiem miasta. Na pewno warto, ale mój lęk wysokości nie pozwolił mi na tą wycieczkę :( Oglądałam więc krzywiznę wież z bezpiecznej ziemi i zastanawiałam się, czemu akurat te wieże zachowały się do dnia dzisiejszego. Przecież kiedyś w Bolonii było ich dużo więcej. Każdy ród stawiał własną, oczywiście starając się by była wyższa i potężniejsza od wież innych rodzin ;)

Nie można zapomnieć, że Bolonia jest słynna przede wszystkim ze swojego uniwersytetu. Obecnie, muzeum opowiadające jego historię i przedstawiające ciekawe eksponaty znajduje się w Palazzo Poggi. Bezpłatnie zobaczyliśmy tu  stare sale wykładowe w których nauczał ponoć jakiś (:P) słynny włoski poeta oraz Muzeum Studenckie znajdujące się na ostatnim piętrze. To co najciekawsze, najcenniejsze i najbardziej nietypowe z wyposażenia uniwersytetu, jest dostępne do zwiedzania za opłatą. Niestety poskąpiłam i ominęłam wystawę, a teraz oczywiście żałuje... Blee...

  

Jak wspominam Bolonię? Najmilej z całego wyjazdu :) Pogoda jest dominującym aspektem w tej ocenie, ale samo miasto jest naprawdę przyjemne. Zwiedza się je bardzo łatwo, bo większość zabytków jest zgromadzona wokół siebie. Nawet włócząc się po nim bez celu można natknąć się na interesujące budynki. Tylko jedno w mieście bardzo mi się nie spodobało - wszechobecne autobusy i auta, które mogą wjeżdżać nawet na Piazza Maggiore! To tak jakby puścić normalny miejski ruch przez krakowski rynek, a przystanek ustawić pod Sukiennicami... Dziwny pomysł, prawda? Przerażające, że nawet w wąskich, pozornie spokojnych uliczkach można być nagle przejechanym przez autobus... Dodatkowo, bolońskie arkady niezmiernie potęgują dźwięki ulicy, co daje się we znaki biednym uszom. Miasto nie cichnie nawet w nocy...

O Bolonii mówi się, że można ją spokojnie poznać w 1 dzień i ja też podtrzymują tę opinię :) Tyle wystarczy, by zobaczyć to co w niej najważniejsze. No i oczywiście zrobić dużo zdjęć urokliwych uliczek, budynków i różnorodnych arkad ;)