Bałkański trip :) 27.04-5.05.2013 – Herceg Novi i Dubrownik

Herceg Novi 2-4.05.2013

Drugim miastem Czarnogóry w którym zdecydowaliśmy się zostać na noc było Herceg Novi. Miejscowość urokliwa, ale jednak dużo mniej niż Kotor. Za to tamtejsze plaże zdecydowanie bardziej przypadły nam do gustu. Co parę kroków można znaleźć zejście nad samo morze. Wydaje się też, że nadbrzeżne życie jest tutaj bardziej intensywne – w knajpkach nad samą przystanią siedzą turyści, to tu można spotkać tańsze bary. Dlatego „tak” daję tutaj wypoczynkowi nad morzem, a małe „nie” samej zabudowie. Kotor pod tym względem wygrywa w 100%.

W Czarnogórze czasami mogą zawodzić miasta, czasami plaże, ale chyba nigdy ludzie. Zawsze pomocni, zawsze mili – urzekający. Ale czemu tak to podkreślam… Mieliśmy małą, niespodziewaną przygodę z autem. Mianowicie: zepsuł nam się tłumik. Możecie się domyślić jaki hałas robiliśmy jadąc przez ciche nadmorskie miasta :D Musieliśmy coś z tym zrobić, ale nie za bardzo wiedzieliśmy do kogo możemy się udać. Postanowiliśmy zapytać naszych nowych gospodarzy, czy nie znają mechanika, który mógłby nam pomóc. Uświadomili nas, że w Czarnogórze nie tylko 1 maja (tak jak w Polsce) ale także 2 to święto, dlatego nie każdy mechanik będzie chętny otworzyć swój warsztat. Zaproponowali jednak, że zadzwonią do znajomego specjalisty i postarają się go przekonać. Jak powiedzieli tak zrobili, a nawet pojechali z nami, żebyśmy nie mieli problemu z trafieniem. Mechanik bez problemu zajął się tłumikiem, a i policzył za naprawę bardzo znośnie (a obawialiśmy, że może będzie chciał zrobić biznes na turystach). No i jak tu nie lubić Czarnogórców? Świetni ludzie!

Herceg Novi leży tak blisko Dubrownika, że grzechem byłoby do niego nie podjechać. Część kolejnego dnia postanowiliśmy spędzić właśnie tam :) Na szczęście miasto spełniło nasze oczekiwania. Mimo rzeszy turystów (co tu musi się dziać w wakacje, skoro w maju uliczki były już tak zatłoczone!) w miarę sprawnie poruszaliśmy się po mieście. Zwiedzanie zaczęliśmy od Wielkiej Studni Onufria. Podobno każdy kto napije się z niej wody, powróci do Dubrownika :) Kiedyś może przekonamy się, czy legenda mówi prawdę ;) Później dość swobodnie ruszaliśmy tam, gdzie poniosły nas oczy. Myślę, że zobaczyliśmy wszystkie najważniejsze zabytki starego miasta. Ja w każdym razie byłam w pełni usatysfakcjonowana :)

Pogoda udała nam się do tego stopnia, że postanowiliśmy opuścić zabytkowe mury i udać się na plażę. Ta przebiła wszystkie dotychczasowe :) Pełne morze, czysta woda, ciepłe kamienie – czego jeszcze potrzeba do szczęścia? Mogłabym tam wrócić choćby teraz :) Aż się rozmarzyłam…

Po powrocie do Herceg Novi, postanowiliśmy urządzić grilla. Zawsze mamy sprzęt ze sobą, na wypadek gdyby jedzenie w odwiedzanych przez nas miastach było zbyt drogie lub jeśli okolica po prostu sprzyjałaby grillowaniu :) Plaże w miasteczku nadawały się do niego w 100%, więc postanowiliśmy kupić co nieco na ruszt ;) W bałkańskich krajach bardzo popularne są cevapcici i pijeskavica – mięsko mielone w postaci kiełbasek lub kotletów. Surowe potrawy tego typu można nabyć w atrakcyjnej cenie praktycznie w każdych delikatesach. Zaopatrzyliśmy się więc w przyzwoitą porcję cevapici i piwa, i popołudnie spędziliśmy zajadając się przysmakami na plaży ;)

Później jedzeniowego dobra było jeszcze więcej. Przez przypadek natknęliśmy się na ogłoszenie, zapraszające na festiwali muli. Długo nie trzeba było nas namawiać, szukaliśmy, szukaliśmy, ale znaleźliśmy :) Ta mała knajpka oferująca owoce morza mieści się niedaleko głównego placu miasta, jednak lekko poza zabytkowymi murami (próbowałam znaleźć ją w Internecie, ale niestety nie dałam rady :(). Widać było, że stołowali się tam głównie miejscowi. Sprzyjała ku temu lokalizacja, ale chyba przede wszystkim ceny :) Za misę muli – 3 euro, za porcję kalmarów czy za rybkę z dodatkami 6 euro. Smacznie, świeżo, lokalnie :)

Dodam nieskromnie, że jak obchodzić urodziny to tylko w Czarnogórze, tylko na plaży i tylko z szampanem - pomysł by Najlepszy chłopak pod słońcem:)

Wracając do Polski wstąpiliśmy jeszcze na krótko do Nowego Sadu (krótki opis w 1 notce – klik) i tak zakończyliśmy nasz samochodowy bałkański trip. Taką wycieczkę polecam każdemu, z całego serca :) Warto poznać tamtejszy klimat, atmosferę miast, ludzi i ich otwartość. Marzę, żeby jeszcze kiedyś tam wrócić. Chciałabym zwiedzić dokładniej zwłaszcza Bośnię i Czarnogórę. Mam nadzieję, że uda się to przy okazji wyjazdu do Albanii - marzenia, marzenia…

Bonusik:)

Takie cuda mijaliśmy czasami na drodze:

A taka tapeta na monitorze przypomina mi o tej świetnej majówce :)

Bałkański trip :) 27.04-5.05.2013 – Kotor i Perast

Kotor 30.04-2.04.2013

Napiszę to od razu: kocham Czarnogórę! Za morze, za klimat, za zabytki, za ludzi! Tam jest tak pięknie, że aż żal było mi wyjeżdżać. Chyba jak nigdy dotąd, z żadnego państwa. Ale po kolei :)

Boka Kotorska przywitała nas cudnymi widokami. Nie mogliśmy się powstrzymać i od razu zatrzymaliśmy auto, żeby zrobić kilka zdjęć. Nie wiem czym byłam bardziej podjarana: krajobrazem czy jazdą :P Droga przy Boce jest usytuowana nad samym morzem, niby jesteś w wodzie, ale jeszcze nie. Przerażająco i fajnie jednocześnie :D

Po pierwszych zachwytach, dość szybko trafiliśmy do naszej miejscówki. Żeby dopełnić wszystkich formalności musieliśmy jednak zaczekać na córkę właścicieli - Marię. Ta jak się okazało doskonale władała angielskim, więc rozmowa nie stanowiła problemu. Dogadaliśmy się nawet tak dobrze, że Maria zaproponowała nam 2 pokoje w cenie zamówionego 1! To pierwsza z miłych sytuacji, którymi Czarnogórcy podbili moje serce :) Może spłacę dług polecając apartamenty w tym miejscu -> http://www.booking.com/hotel/me/apartmani-kotor-sunrise.pl.html :) Swoją drogą Maria zwróciła nam uwagę na fakt, że zawsze warto spróbować dogadać się z osobami oferującymi apartamenty poza serwisem booking.com – można wtedy liczyć na obniżkę cen za nocleg.

Po krótkim odpoczynku ruszyliśmy w miasto :) Mieliśmy naprawdę duże szczęście, bo zabytkowe centrum Kotoru tego wieczoru było prawie puste! Samotnie przechadzaliśmy się uliczkami, rozkoszując atmosferą miasta. Nie spodziewałam się, że urzeknie mnie aż tak :) A jednak, tego labiryntu uliczek nie sposób nie pokochać. Stare miasto mimo że jest zabytkiem na skalę UNESCO cały czas pozostaje zamieszkane. Przechadzając się po mieście można zobaczyć rozwieszone pranie, czy podsłuchać domową kłótnię. Maj to swoją drogą doskonała pora na zwiedzanie tego miejsca. W czasie wakacyjnych miesięcy robi się tu tłoczniej przez co miasto na pewno traci część ze swojego uroku. 

Drugi dzień rozpoczęliśmy od obowiązkowego punktu naszego programu – leniuchowania na plaży :) Temperatura 26 stopni spokojnie wystarczyła nam na opalanie. No właśnie – nam… Byliśmy jedynymi osobami nad morzem i wzbudzaliśmy swego rodzaju zaskoczenie przechodniów :D Niestety, plaże w Kotorze nie należą do najpiękniejszych. W związku z tym, że miasto leży nad zatoką, morze jest tu dość zabrudzone (nie będę wspominać o różnych okropnościach, które znaleźliśmy w wodzie). Jeśli chcecie spędzić czas na plaży, polecam miejscowości usytuowane nad otwartym morzem.

Podczas zwiedzania miasta odkryliśmy inny jego (ale i chyba całej Czarnogórze) minus - ceny :(  Z powodu ukształtowania kraju praktycznie wszystkie towary muszą być do niego importowane. Tym samym są droższe. Dlatego, jeśli macie okazję, radzę zaopatrzyć się w artykuły spożywcze wcześniej, w ościennych krajach. Jako że ceny w restauracjach też lekko nas przeraziły, obiady mimo wszystko gotowaliśmy w domu :) Na szczęście przepis na prosty makaron pomidorowo – ziołowy mam w małym palcu ;)

Po posiłku postanowiliśmy spalić troszkę kalorii i odhaczyć kolejny punkt programu – usytuowane na górze mury miejskie i ruiny zamku. Wejście na wzgórze jest płatne 3 Euro. Za darmo można je zwiedzić albo bardzo wczesnym rankiem albo późnym wieczorem (chociaż tej pory nie polecam, bo na krzywych schodkach spokojnie można złamać nogę i w dzień;/). O 17 stoliczek z kasą wciąż stał, a my musieliśmy wyłożyć na niego nasze drogocenne monety ;) Droga na górę jest męcząca, ale zdecydowanie warta zachodu. Widoki wynagradzają wszystko! Zresztą, co tu mówić, zobaczcie:

Perast 2.04.2013

W drodze do Herceg Novi (o nim w kolejnej notce) wstąpiliśmy do małej rybackiej miejscowości – Perast. Miasto słynie przede wszystkim z wysepki, z którą związana jest interesująca (a może lekko naciągana;)) legenda. Według tejże, na morzu w okolicach miasta rybacy wyłowili obraz Matki Boskiej. Postanowili przenieść go do kościoła znajdującego się na brzegu, jednak obraz wrócił do wody. Kolejne próby przyniosły ten sam rezultat. Podjęto więc decyzję o usypaniu na morzu sztucznej wysepki i wybudowaniu na niej kościółka specjalnie dla świętego wizerunku. Obraz docenił starania mieszkańców i spoczywa na ołtarzu do dziś ;)

Interes dzięki legendzie kręci się raczej dość dobrze :) Na wysepkę można dopłynąć jedną z wielu motorówek czekających na turystów przy brzegu. Oczywiście skorzystaliśmy z okazji podróży :) Średnia cena wynajęcia łódki na trasę w tą i z powrotem to 20 euro. Warto jednak pochodzić i potargować się. Nam udało się obniżyć cenę usługi do 15 euro :) I mimo że wycieczka była krótka, to ucieszyła mnie przeokropnie :D

Jeśli chodzi o samą wysepkę, to mimo że ślicznie wygląda, nie ma na niej zbyt wiele do roboty. Chętni, za osobną opłatą mogą zwiedzić kościół. Nam udało się to zrobić zupełnie przypadkiem i za darmo :) Nieświadomie ustawiliśmy się zbyt blisko polskiej grupy i z rozmachu dostaliśmy bilety, uprawniające do zwiedzania :) Po krótkim oprowadzaniu, w oczekiwaniu na transport przechadzaliśmy się po malutkim terenie. Na całość zwiedzania wystarczyło nam pół godziny, więc czasu nie potrzeba tu wiele :)