Gorąca Walencja na chłodne dni - część 2

Przedstawianie Walencji zaczęłam od tego co oczywiste czyli zabytkowego centrum miasta. Teraz przeniesiemy się do jego nowoczesnej części, a także do miejsc które stanowią ciekawostki, a w przewodniku nie pojawią się na pierwszych stronach ;)

Dzielnica Przyszłości - tak mieszkańcy Walencji nazywają kompleks kultury i nauki, który powstał w ich mieście. Zajdziemy tu oceanarium, planetarium, operę, teatr, muzeum nauki czy kino Imax (tyle dobra w jednym miejscu ;). Te kilka obiektów tworzy futurystyczną przestrzeń, która przenosi odwiedzających do zupełnie innego świata. Od początku wiedziałyśmy, że nie będzie nam dane zwiedzić budynków od środka, bo cena biletów przerasta studenckie możliwości... Z tego wszystkiego najbardziej było mi żal pominąć oceanarium, ale 30 euro za wstęp to lekko zaporowa kwota... Żeby mimo wszystko nie skusić na wejście, pojechałyśmy do Miasta Kultury i Nauki wieczorem. Kompleks koniecznie trzeba zobaczyć, ale czy zachwyci wszystkich? Mnie tak na dwa razy ;) Nowoczesne budynki to chyba zupełnie nie moja bajka. Wolę wąskie uliczki starego miasta ;)

Skoro zaczęłam od nocnego klimatu to do kolekcji jeszcze takie nocne zdjęcie miasta ;) 

A teraz wracam do słonecznych zdjęć i tych miejsc, które mogą zainteresować bardziej dociekliwych zwiedzających ;) Przede wszystkim warto zajrzeć do modernistycznej hali targowej. Jako budynek przedstawia się ciekawie, ale główną atrakcją jest oczywiście to co oferują sprzedawcy :) Owoce morza, warzywa, przetwory, mięsko, nabiał - wszystko lokalne i prezentujące się tak świetnie! Na zakupy polecam wybrać się rano, wtedy zobaczymy najwięcej ciekawostek i będziemy mieć największy wybór towarów :)

Najpierw owoce morza oglądałyśmy w hali targowej...

... a potem ze smakiem zajadałyśmy w tapas barach :)

Nie każdy lubi oglądać kwiatki  i roślinki, ale jeśli jest tu ktoś taki to polecam mu miejski ogród botaniczny. Miejsce swoje lata już ma, bo zostało założone w XVI wieku, ale dalej trzyma poziom. Z tego co zapamiętałam dużą część stanowią kaktusy obsypane kolorowymi kwiatami :) Wstęp = 2 euro. 

Szklarnia w ogrodzie botanicznym

A tak prezentują się kaktusowe kwiatki ;)

Nie można nie wspomnieć, że Walencja to miasto studentów a więc i miasto imprez :) Bardzo popularną destynacją jest El Carmen - zabytkowa dzielnica położona blisko starego miasta. Sprawdziłam, warto :) Tutejsze kluby mają prawdziwy hiszpański klimat ;) Jest tłoczno, jest głośno, jest gorąco ;)

To graffiti pochodzi właśnie z dzielnicy El Carmen, ale zwiedzając miasto wszędzie warto rozglądać się takimi dziełami sztuki ulicznej. Walencja słynie ze swoich graffiti, a niektóre z nich są naprawdę wyjątkowe ;)

Na koniec wakacyjny standard - plaża! ;) Jeśli poszukujemy w Walencji prostego odpoczynku i leniuchowania to nie sposób się zawieść ;) Tutejsze plaże są wspaniałe :) Piaszczyste, szerokie, a przede wszystkim wiadomo - słońce dopisuje :) 

Mega pomysłowa fontanna przy nadmorskiej promenadzie :)

I jeszcze luźna refleksja: muszę przyznać, że pisanie bloga to świetna sprawa :D W Walencji byłam ponad 2 lata temu, a dzięki tym luźnym wpisom tyle sobie przypomniałam, przejrzałam dokładnie zdjęcia, wróciły dobre wspomnienia :) Naprawdę, cieszę się, że zaczęłam blogowanie, bo daje mi tyyyyle dobrego :)

Gorąca Walencja na chłodne dni - część 1

Pomyślałam, że skoro na zewnątrz robi się coraz chłodniej, fajnie będzie rozgrzać się jakimiś wspomnieniami :) Który kraj nadaje się do tego lepiej niż gorąca Hiszpania? Otóż to ;) Dziś przedstawię Wam moje wakacje w Walencji sprzed 2 lat :) 

Walencja 15-20.09.2011

Podróż do Hiszpanii była jedną z moich pierwszych, poważniejszych podróży zagranicznych, a równocześnie pierwszą odbytą drogą lotniczą :) Nie wspominam przygotowań do wyjazdu zbyt dobrze :P Na kilka dni przed wylotem na poważnie zastanawiałam się, czy nie zrezygnować. Miałam wizję katastrofy lotniczej, zgubienia, porwania i temu podobnych ciekawostek ;) Na szczęście przełamałam się, lot przebiegł bez przeszkód, a wspomnienia z podróży jakie pozostały są bezcenne :) Od tamtego czasu miewam czasami obawy związane z podróżą, ale na szczęście już nie takie ;)

Hiszpania nie jest najtańszą możliwą destynacją i nie wiem, kiedy mogłabym ją odwiedzić gdyby nie moja przyjaciółka, która do Walencji wyjechała na Erazmusa :) Dzięki niej miałam zapewniony bezpłatny nocleg, musiałam więc martwić się jedynie o bilety lotnicze do Alicante i z powrotem (około 450zł; bezpośrednio do Walencji nie latają tanie linie lotnicze), bilety na pociąg z Alicante do Walencji i z powrotem (około 200zł) i wyżywienie. Pamiętam, że całość podróży zamknęłam w niecałym 1000zł, co było bardzo pozytywnym zaskoczeniem :)

Przechodząc do miasta. Walencja jest bogata w zabytki, dobre jedzenie, kulturę i naukę. Atrakcje znajdziemy nie tylko w obrębie starego miasta, ale także w jego nowoczesnej części - w dzielnicy przyszłości - "Mieście Nauki i Sztuki", gdzie znajduje się kompleks nowoczesnych budynków. Mieszą one między innymi operę, teatr, oceanarium, delfinarium, planeterium i muzeum nauki. Zanim jednak wyjdziemy poza centrum miasta, chciałam skupić się właśnie na nim i jego zabytkach :)

Tak z lotu ptaka prezentuje się główny plac miasta

Główny plac miasta - to tu kwietnie życie miasta (chyba bardziej w nocy, niż w dzień), to stąd dostaniemy się wszędzie ;) Główną atrakcję tego miejsca jest katedra, w której znajduje się Święty Kielich, który według wierzeń jest TYM Świętym Gralem! Kielich używany jest do dnia dzisiejszego, także przez Papieży. Ale chwilka... Co w takim razie znalazł w filmie Indiana Jones? Ktoś tu chyba oszukuje :( ;) 

Przy katedrze mieści się kolejny symbol miasta - ośmioboczna dzwonnica. Może to dziwne, ale nie urzekła mnie ani ona, ani katedra a płyty na placu głównym :) Pięknie odbijają słońce, które przecież gości tutaj praktycznie non-stop. Według informacji, które znalazłam, w Walencji na cały rok przypada tylko 7 dni deszczu. Też tak chcę w Polsce!

Płyty na placu głównym totalnie zachwyciły mnie swoim połyskiem :)

Katedra w której mieści się Święty Gral

Ośmioboczna dzwonnica - El Micalet

Takie piękne przejście znalazłam w okolicach katedry - po prostu <3!

Stare miasto Walencji jest bogate w wąskie, ciekawe uliczki. W czasie tego wyjazdu pierwszy raz miałam do czynienia z takim rodzajem zabudowy, z takim rodzajem klimatu. Muszę to zaznaczyć: zakochałam się w nim :) Mimo, że ściany oddawały ciepło, mimo że czasami nieładnie pachniało, to i tak pokochałam to wszystko, co zobaczyłam :) 

Na granicy starego miasta wybudowano wieże, które miały chronić ludność Walencji przed najeźdźcami. Dziś wieże stanowią ważny punkt widokowy. Mimo upałów warto się skusić i pokonać te kilka schodków, warto :)

Na żywo widok przedstawiał się jeszcze lepiej!

Niegdyś miasto otaczała rzeka Turia, dziś w jej wyschniętym korycie wyznaczono parki i ogrody. Stanowią one główny zielony punkt miasta i mogą pochwalić się naprawdę sporą powierzchnią. Ogrody ciągną się od miejskiego Zoo, przez okolice starego miasta, aż do jego nowoczesnej części. O niej i pozostałych atrakcjach, na które warto zwrócić w Walencji uwagę już niedługo :)

Cisza i spokój w Ogrodach Turii, aż chciało się odpoczywać :)

Polsko - słowacki miks czyli Niedzica i Czerwony Klasztor

Lubię pobyty w polskich przygranicznych miejscowościach ze względu na możliwość szybkiego wypadu do 'tego drugiego kraju', nawet gdy wcześniej takowego się nie planuje ;) Tak było i wtedy, gdy postanowiłam nagrodzić się za zdaną sesję i wyjechać w góry :) Początkowo mieliśmy chodzić po szlakach, wstąpić na zamki: niedzicki i czorsztyński, a ostatecznie wybraliśmy się również na Słowację do Czerwonego Klasztoru. A oto wrażenia :)

Niedzica 23.06.2012 - 25.06.2012

Słowem małego wstępu chciałabym zaznaczyć, że Niedzica jest bardzo wdzięczną miejscowością, jeśli chodzi o pobyt na jeden dzień i szybkie zwiedzanie. Niestety (poza sezonem) nie możemy liczyć na inne atrakcje, umilające dłuższy pobyt, bo życie miasta wieczorem zamiera... Z tego względu byliśmy zmuszeni do spędzania czasu w pensjonacie... Tutaj minusik, a jaki plusik za co? 

Na pewno za zamek, a nawet dwa. Niedzicę polecam z czystym sumieniem, zamek zachował się w dobrym stanie, więc jeśli tylko mamy ochotę, możemy wykupić bilet wstępu i zwiedzać jego komnaty. Nie jestem pewna czy ekspozycja zachwyca, ale na pewno nie rozczarowuje - to bym zapamiętała ;) Dodatkowym "atutem" zamku jest duch księżniczki Brunhildy, który straszy na jego terenie. Księżniczka zmarła śmiercią dość tragiczną, wypadając przez okno podczas małżeńskiej kłótni wprost do zamkowej studni. Smuteczek :( Do dziś pamiętam jedną z wycieczek do Niedzicy w dzieciństwie, kiedy moja mama strasznym, zawodzącym głosem podrabiała męża Brunhildy wołając: "Przebacz mi Bruuuunhildooo..." Tak, przyznaję się, troszkę się wtedy bałam :P

Drugi z zamków - w Czorsztynie - zachował się w gorszym stanie, pozostały po nim jedynie ruiny. Jednak coś zachęciło mnie, żeby się do niego wybrać. Co? Sposób podróży :D Z Niedzicy do Czorsztyna kursują stateczki wycieczkowe, które za dość niską cenę zabiorą nas z jednego brzegu na drugi :) Rejs jest krótki, ale radochy daje co niemiara ;)

Na pierwszym planie statek, który zabierze nas w niezapomnianą ;) podróż od czorsztyńskiego zamku (w tle)

Zamki, zamkami ale naszym głównym celem podczas tej wycieczki było zdobywanie szczytów i cieszenie się naturą ;) Udało nam się wyjść na Trzy Korony, a konkretnie na Okrąglicę (982m n.p.m). Byłam z siebie niesamowicie dumna, bo nie jestem zbyt wysportowaną osobą i kosztowało mnie to niemało energii :P Ale udało się! Oczywiście, że było warto dla przyrody, dobrego zmęczenia, ale przede wszystkim dla widoków :) Tadaaam :)

Wyjście na Okrąglicę jest płatne (okło 5zł) i wiążę się ze wspinaczką po metalowej konstrukcji. Szczyt jest zbyt wąski by mógł obejść się bez takiego wspomagania. Szczerze mówiąc nie wiedziałam, że sytuacja wygląda jak wygląda i byłam trochę przerażona wyglądem tego metalowego czegoś :P Przeżyłam, nic się nie zawaliło więc chyba jest względnie bezpiecznie ;)

Byliśmy tak blisko Słowacji, że żal byłoby do niej nie zaglądnąć :) Wybór padł na Czerwony Klasztor, który zawdzięcza nazwę swoim czerwonym ścianom. Za symboliczną opłatę 1 euro możemy pochodzić po dziedzińcu klasztoru, wejść do kaplicy i poczytać o historii miejsca. Ze względu na brak obsługi w innym miejscu niż kasa, przechadzać można się bardzo swobodnie :)

Widok na Klasztor ze szczytu Okrąglicy

Klasztor wydaje się być na  codzień dość spokojnym miejscem, ale my nie mogliśmy się o tym przekonać :P Trafiliśmy na Międzynarodowy Marsz Dobrego Humoru, którego ideą jest picie piwa i dobra, głośna zabawa :P Na uczestników wydarzenia czeka 9 przystanków, na których muszą skosztować powyższego trunku ;) Możecie się domyślać, jak wyglądały okolice ostatniego etapu czyli właśnie Czerwonego Klasztoru. Ludzie radośnie zataczali się po ulicy, śpiewali i wiadomo - dobrze się bawili. Mojemu chłopakowi pomysł wędrownego picia spodobał się tak bardzo, że chciałby wziąć udział w kolejnej edycji Marszu :P 

Ktoś jeszcze ma ochotę na radosne upojenie w klasztornej okolicy? :P

Praga w zdjęciach - część 2

Dalej, dalej! Nie obijam się tylko zamieszczam kolejne zdjęcia miejsc, które odwiedziłam w Pradze :)

Zaczęłam od tego co oczywiste: rynku, jego okolic i Mostu Karola. Teraz wybierzemy się za most - na Hradczany czyli do królewskiej dzielnicy miasta :) Kompleks zamkowy skrywa w sobie wiele tajemnic. Mi w pamięci najbardziej utkwiła Katedra św. Wita, Stary Pałac i Złota Uliczka :) Oczywiście zwiedzić można więcej, ekspozycji jest tu co nie miara - za odpowiednie pieniądze zobaczymy odpowiednio więcej :) Z tego co pamiętam, my wybraliśmy podstawową wersję zwiedzania, w której mieścił się wstęp do Katedry, Starego Pałacu, Bazyliki św. Jerzego i na Złotą Uliczkę. Poszczególne place swobodnie można zwiedzać za darmo, jedynie przy wejściu na Złotą Uliczkę należy okazać bilet wstępu.

Pierwsze spojrzenie na Zamek - jest dobrze :)

Trzeci dziedziniec Pałacowy, a na nim Katedra św. Wita i Stary Pałac w którym mieści się Sala Władysławowska

Katedra w całej okazałości, bo z pewnej odległości ;)

Bardzo zależało mi żeby zobaczyć Złotą Uliczkę, głównie dlatego zdecydowaliśmy się w ogóle kupić bilety wstępu. Bez nich i tak można sporo zobaczyć z zewnątrz... Ale wracając do uliczki - miejsce jest naprawdę słodkie :) Małe, kolorowe domki aż się proszą, żeby do nich wejść. Gdyby nie ścisk, oglądałoby się je jeszcze lepiej :P Dla porządku (chyba) powszechnie znana ciekawostka: uliczka wzięła swoją nazwę od legendarnych alchemików, którzy ją zamieszkiwali. Ponoć potrafili przemieniać tanie metale w złoto :) 

Słodkie, małe domki na wąskiej Złotej Uliczce

To na pewno w tym pomieszczeniu mieszkał jakiś genialny alchemik ;)

Kolejny plus wzgórza - możemy z niego zobaczyć całą Pragę jak na dłoni :) Szkoda tylko, że widoczność nie była troszkę lepsza.

Wracamy na drugą stronę Wełtawy, by jeszcze na chwilkę zajrzeć do żydowskiej dzielnicy - Jozefova. Od XIII do XVIII wieku Jozefov był ciasno zamieszkany przez społeczność żydowską, która nie była pożądana w innych rejonach miasta. Dopiero w połowie XIX wieku, dzielnica zaczęła pustoszeć, gdy Żydzi dostali możliwość osiedlania się poza jej murem. Dziś dalej możemy podziwiać pozostałości kultury żydowskiej w tej części miasta. 

Niestety, Jozefov nie otrzymał od nas tyle czasu na ile zasługuje, przelecieliśmy przez niego zdecydowanie zbyt szybko... Przy kolejnej wycieczce chcę spędzić tu zdecydowanie więcej czasu :)

Mój symbol Jozefova - Sala Obrzędowa

<3 dla tego budynku za śliczne, złote wykończenia :)

Na koniec mała wskazówka dla poszukiwaczy noclegów w Pradze :) Jeśli chcecie przespać się tanio, dość blisko centrum, a w okolicy mieć sporo barów i restauracji, to polecam Żiżkov :) Ta dzielnica gwarantuje poznanie zwykłej, codziennej atmosfery miasta :) W knajpach nie ma turystów, są za to mieszkańcy Pragi i ceny dostosowane właśnie do nich ;) Powiem jedno: jeśli uda mi się wybrać się do Pragi raz jeszcze, na pewno znów zatrzymam się właśnie w tej okolicy. 

Symbol Żiżkova - wieża telewizyjna

Praga w zdjęciach - część 1

To było taaak dawno temu (naprawdę wydaje się jakby to było całe wieki temu, w zupełnie innej epoce), że nie pokuszę się o wypasioną relację z wyjazdu do Pragi. Przedstawię ją w sposób uproszczony, w zdjęciach. Ale za to najładniej jak potrafię...

Praga 21-23.10.2011

Zwiedzanie miasta można zacząć od rynku. Ot tak, tradycyjnie ;) Plac ma aż 9 tysięcy metrów kwadratowych i szczerze mówiąc początkowo miałam problem, żeby ogarnąć gdzie, co i jak. A ogarnąć warto, bo oto co czeka nas na miejscu:

Kościół św. Mikołaja z towarzyszącym mu pomnikiem Jana Husa

Moja ulubiona budowla na Starym Rynku czyli Kościół Najświętszej Marii Panny pod Tynem

Ratusz miejski wraz ze słynnym astronomicznym zegarem Orloj - złotym cudeńkiem skonstruowanym w 1410r.

I oczywiście wiele innych, pięknych kamieniczek :)

Wiadomo, że sam rynek to zdecydowanie za mało, by nacieszyć się miastem. Chce się więcej :) Plątanie się po uliczkach i zaglądanie, gdzie tylko się da - wskazane.

Kto chętny na zwiedzanie miasta w wypasionym autku?

Rynek od tyłu też może się podobać. Jedno jest pewne - dużo tu spokojniej...

Pif - paf!

Chłód nam nie straszny, gdy można się schronić  w piwiarniach z takim fajnym wystrojem :)

Wiadomo, że Praga to punkt docelowy dla turystów przez okrągły rok. Nie wydaje mi się, żeby to miasto kiedykolwiek się wyciszało ;) I chociaż już na rynku można zgubić się w tłumie to i tak największy chaos panuje na Moście Karola. Naprawdę można zwariować, będąc nieustannie popychanym i poniewieranym przez innych turystów ;) Najpierw chciałam jak najszybciej zobaczyć most, a potem chciałam jak najszybciej z niego zejść... Ale mimo wszystkich niedogodności, czy można ominąć ten punkt na mapie miasta?

Taką uliczką dojdziemy do Mostu, by za chwilę...

...zgubić się w tłumie ;)

Żeby zobaczyć Most Karola w całej okazałości, lepiej z niego zejść i poobserwować go spokojnie z boku. My tak zrobiliśmy i w ten sposób powstało moje ulubione zdjęcie z całego wyjazdu :)

Lubię to!

Jeszcze troszkę praskiej nocy. Nie poznamy przecież miasta, jeśli nie spróbujemy jego nocnego życia ;)

Rynek jest zaludniony w każdej chwili, nawet wieczorem pełno na nim turystów

A tak w ciemnościach prezentuje się Brama Prochowa w której niegdyś znajdował się magazyn amunicji

Zabytków w Pradze nie brakuje :) Kolejne zakątki miasta, te umiejscowione lekko poza starówką (ale na pewno nie mniej ważne!) już niedługo...