Podróżowy głód! I to niemały ;)

Nie wierzę, że lato się kończy. Nie wierzę, że nigdzie nie podróżowałam od początku czerwca. Nie wierzę, że rzeczywistość wygląda jak wygląda... 

Siedzę i widzę, co dzieje się za oknem - pada, jest szaro, ponuro i ble. Chcę gdzieś wyjechać, chcę żyć planowaniem podróży, chcę mieć nadzieję :) Teraz z nią u mnie kiepsko... 

Szczerze, to myślałam, że jakoś w tym właśnie czasie, w połowie września będę grzać się w Grecji, może w Czarnogórze. Na to czekałam. Nadzieje okazały się płonne z różnych względów. Przygniotło mnie życie, przygniotła mnie praca ;) Jestem w tym momencie w takim stanie, że gdyby ktoś znajomy powiedział: "Chodź, za tydzień pojedziemy do xyz!" to biorę najpotrzebniejsze rzeczy i jadę. Jestem na podróżowym głodzie i już nie mogę tego wytrzymać! Macie na to jakąś radę? Nie mogę znieść tego gniecenia w dołku na samą myśl o poprzednich wyjazdach oraz tych nieodbytych. Widzę zdjęcia znajomych z wakacji i zżera mnie czysta, wredna zazdrość - też tam chcę - gdziekolwiek... 

Proszę, poradźcie co tu ze sobą zrobić bo czuję jakby zaraz miał mnie trafić naprawdziwszy szlag ;)

Z poważaniem,

Wasza Talia

Czarnogóro, tęsknię za Tobą :(

Kto powinien pisać blog podróżniczy - przemyśleń kilka

Natknęłam się ostatnio na artykuł na portalu Gazeta.pl, taki oto ten. Myślę: "o, temat o blogach podróżniczych, poczytam sobie!" Zaczyna się nieźle, zagłębiam się dalej, aż tu nagle takie oto stwierdzenie: 

"Podróżować jest łatwo, pisać o tym w zajmujący sposób potrafią już tylko nieliczni. Tymczasem wydaje się, że tendencja jest odwrotna - niemało blogerów podróżniczych uważa, że wyjazd na wakacje na Rodos bez biura to wyczyn, który w ich ujęciu interesuje pół Polski. A tak nie jest." 

Potem, jest o tym, że są blogi zajmujące, ciekawe, takie które chce się czytać, odkrywać itd, itp. I powiem szczerze uderzyło mnie to: czemu autorka artykułu wyznacza, kto może się dzielić swoimi przeżyciami a kto nie? Rozumiem, że podroż na Rodos czy chociażby moje do Włoch/Hiszpanii/itd. to nie podróże godne Tomka Michniewicza. Ale mogą to być podróże ważne, zmieniające poglądy czy po prostu fajne wydarzenia, którymi ktoś chce się podzielić. Nie każdy może pozwolić sobie na wycieczkę dokoła świata, egzotycznych krajów czy do Puszczy Amazońskiej. I nie mówię tu o kwestiach finansowych, bo te wiadomo zawsze da się jakoś rozwiązać. Myślę o lękach, obawach, niemożności opuszczenia domu na dłużej przez rzeczy od których nie można uciec. I jeśli ktoś decyduje się nawet na podróż bliską, ale taką którą przekracza własne granice to nie widzę powodu dla którego nie mógłby tego opisać. Czymś trzeba się w życiu chwalić, gdzieś trzeba to robić - czemu nie na blogu? Nie każdy przecież musi być mega profesjonalny, nie każdy musi przynosić zysk, prawda? 

Oczywiście, ciężko nie zgodzić się z tym, że nie wszyscy blogerzy piszą poprawnie, może nie każdy zamieszcza świetne zdjęcia, ale jak nauczyć się robić coś dobrze bez praktyki? No jak? I w tym temacie przypomniał mi się inny tekst, a z niego cytat, mojego wykładowcy, Bartłomieja Dobroczyńskiego: 

"Jeśli ktoś, obojętnie, czy ma wenę, pomysł, czy nie, będzie codziennie dwie godziny pisał czy pracował nad tekstem naukowym, a ktoś inny będzie czekał na natchnienie, to ten drugi przypuszczalnie, poza bardzo nielicznymi wyjątkami, niczego nie osiągnie, a ten pierwszy przynajmniej dobije się warsztatu. Nauczy się różnych rzeczy i będzie na lepszej drodze, żeby coś napisać, niż ten, kto tylko snuje marzenia."

Dlatego uważam, że ćwiczyć warto, warto próbować, warto się uczyć, nawet jeśli nie od razy wychodzi. I nie wiem czemu ktoś miałby nam tego odmawiać :) 

(Powyższy cytat pochodzi z tego wywiadu, który tak na marginesie gorąco Wam polecam.)

No to jak? Pisać czy nie pisać taki lekko pierdołowaty, mało poczytny blog o niewyszukanych podróżach? Jestem bardzo ciekawa jaka jest Wasza opinia na ten temat! :)

Warszawa - post z innej czasoprzestrzeni

Warszawa 6-8.06.2014

Czuję, jakby to było tak dawno temu, zupełnie w innej czasoprzestrzeni, w innym wymiarze, w odległych czasach do których nie da się wrócić. Ale do rzeczy - minęły dwa miesiące, a ja jakoś nie mogłam zebrać się, żeby cokolwiek napisać o mojej ostatniej podróży. Bo głupio jakoś opowiadać o mieście (stolicy w końcu!), które pewnie niejedno z Was zna lepiej niż ja. Postanowiłam więc nie rozpisywać się za bardzo, a pokazać, to co wyszło najładniejsze... Ja pokażę, a Wy może coś powiecie ;)

I tylko jedno: to miasto albo się kocha albo nienawidzi. Kiedy do niego wjeżdżałam, wiedziałam, że nie będzie jednym z moich ukochanych. Teraz chciałabym do niego po prostu wjechać jeszcze raz, tak jak wtedy... 

Łazienki bez zdjęcia wiewiórki? Mowy nie ma! :)

W takim zakątku znajduje się najwęższa kamienica w mieście.

A oto i ona :)

Zielony Wilanów :)

Praca, brak czasu i kot!

Ile mnie tu mnie było! Szok! Czas leci tak szybko, a ja zupełnie nie mam czasu, żeby siąść i czymkolwiek się z Wami podzielić. Dopadło mnie dorosłe życie i praca. Nie narzekam i bardzo ją lubię, ale to nie zmienia faktu, że zupełnie ostatnio nie mam siły popisać czegokolwiek kiedy wrócę do domu ;) Widzę jednak, że ktoś tu od czasu do czasu zagląda, dlatego melduję: żyję, mam się dobrze, choć wyjazdów w ostatnim czasie organizowałam zdecydowanie mniej :( Była Warszawa (z której zdjęcia na pewno się tu znajdą), Cieszyn, Rabka. Jak tylko znalazło się trochę czasu były więc małe wycieczki :) Coś większego i bardziej spektakularnego chodzi mi dopiero po głowie ;) Ale oprócz tego coś innego zajmuje sporo moich myśli... 

Kot! Tak, mam małego kociaka :) W zeszłym tygodniu ktoś podrzucił go na podwórko moich rodziców. Na początku rozważaliśmy oddanie go jakiejś miłej osobie, ale tak się z nim zżyliśmy, że zostaje u nas :) Jest śliczny, skoczny i naprawdę pocieszny. Niestety uwielbia też gryźć a ja zupełnie nie wiem jak go tego oduczyć. Macie pomysły? Przyjmę też inne rady na temat wychowania malucha bo na wychowaniu czegokolwiek słabo się znam ;)

Cześć! Jestem słodki ;)

Jak widzicie u mnie coś tam się dzieje. Szkoda tylko, że podróże na tym cierpią. Ale mam nadzieję, że już niedługo do nich wrócę. No i do regularnych wpisów :) Pozdrawiam wszystkich, którzy jeszcze ze mną są :)

Chorwacja - trochę ciekawostek i rad

Cro Trip - 26.04-3.05.2014

Opisałam już całą moją chorwacką przygodę, ale nie chciałabym zostawiać tak długiego cyklu bez pożegnania :) Pomyślałam, że fajnie będzie przedstawić Wam kilka ciekawostek i rad, które przychodziły mi na myśl, gdy tworzyłam poprzednie notki. 

Czarne risotto
O tej potrawie czytałam jeszcze przed wyjazdem, ale jakoś nie mogłam skusić się, żeby ją zamówić. Zrobiła to na szczęście moja koleżanka i dzięki temu mogłam zobaczyć jak to cudo wygląda. Czarne risotto to ryż, który swoją barwę zawdzięcza dodaniu mątwy i jej atramentu. Potrawa jest ponoć bardzo dobra, ale też tłusta - więc dla wrażliwszych żołądków w ogóle nieodpowiednia...  Jeśli jednak zdecydujecie się ją zamówić, pamiętajcie o zrobieniu sobie zdjęcia! Wasz język zabarwi się na czarno i będzie wyglądał wyjątkowo zabawnie :)

Rybka vs Mięcho
Dania z ryb i owoców morza są w Chorwacji bardzo często spotkane. Co jeśli ktoś nie toleruje tego typu przysmaków? Nie ma co się martwić :) W każdej knajpie obowiązkową pozycją w menu były typowe bałkańske smakołyki: cevapici i pljeskavica. To nic innego jak mięso mielone, dobrze doprawione, przybierające kształt odpowiednio kiełbasek lub rozklepanego kotleta. Idealny wybór dla mięsożerców :)

Bronhi = anyżek
Oglądając sklepowe półki ze słodyczami, praktycznie w każdym sklepie widziałam czarne opakowanie cukierków. Niby napis głosił, że będą czekoladowe z ziołowym ekstraktem, ale w życiu bym się nie spodziewała, że tym ekstraktem będzie anyżek... Ble! Nikt nie chciał ich jeść, nikt! A jeśli ktoś dał się namówić, żałował :P Także gdybyście chcieli skusić się kiedyś na cukierki Bronhi, pamiętajcie, że są naprawdę mocno anyżkowe ;)

Najdrożej w stolicy?
Stolice państw to często miasta, w których żyje się najdrożej, koszty utrzymania wzrastają, a restauracje windują ceny. W Chorwacji jest inaczej. Zagrzeb to najtańsze miejsce w Chorwacji, w jakim dane nam było się stołować :)  Także jeśli odpoczywać to nad morzem, jeśli jeść to tylko w Zagrzebiu ;)

A może da się trochę taniej?
W moim przewodniku stanowczo odradza się prób targowania. Ja spotkałam się z dwiema różnymi reakcjami na takie wysiłki. Pozytywną na targu w Trogirze, kiedy chłopakom wspólnie udało się kupić taniej 2 oliwy. Z negatywną w Splicie, gdy dwie Japonki próbowały obniżyć ceny lawendowych wyrobów, a sprzedawca twierdził (wręcz krzyczał) że taniej to się już nie da. Wychodzi na to, że próbować można, bo wszystko zależy od osoby stojącej za ladą. Trzeba być jednak przygotowanym na możliwą impulsywną reakcję ;)

Bośnia tak, ale nie w święta
Jesteście w Chorwacji i macie ochotę na mały wypad do Bośni? Nie organizujcie go w święta wolne od pracy! W tym czasie wiele przejść granicznych nie obsługuje ruchu, czynne są jedynie te większe. Nam fuksem udało się w drodze powrotnej uniknąć czekania, ale kilkukilometrowa kolejka z Bośni do Chorwacji, którą mijaliśmy przerażała...

Lodowe rozczarowanie

I na koniec coś co mnie zaskoczyły na minus - lody. Podobno Chorwacja słynie z tego przysmaku, ale... Czy aby na pewno? Na nas lody nie zrobiły większego wrażenia, wydawały się być płytkie w smaku i mało śmietanowe... Hmm, może sława chorwackich lodów to po prostu dobry zabieg marketingowy? ;)

Szkoda mi się żegnać z Chorwacją bo mega miło było wspominać wszystkie chwile. Mam nadzieję, że zarówno ten post jak i poprzednie z cyklu 'Cro Trip' przypadły Wam do gustu ^^ Ze swojej strony gorąco polecam Chorwację, ale niekoniecznie w czasie typowo wakacyjnym. Wiadomo, każde miejsce traci, gdy trzeba się przeciskać koło innych ludzi i walczyć o swoją przestrzeń ;) Tak czy owak, polecam, a jeśli planowalibyście wyjazd i mielibyście jakieś pytania, chętnie pomogę w ramach swojej wiedzy :) W końcu wakacje się zbliżają i trzeba myśleć o jakimś mały urlopie, prawda? :)